Ekki veit ég nú bara hvað þetta á að þýða? Ég er búin að vera mánudag, þriðjudag, miðvikudag að vinna úr 5. kafla Curriculum bókinni þeirra Marsh og Willis. Að vísu var ég nú svoldið steikt á mánudag eftir líkamsræktina ógurlegu. Á þriðjudag var ég í lostástandi því Baldur vildi að ég færi á vigtina (þorði sko ekki) en var nú samt rosa dugleg var að alveg til 19:00 frá því 7:30
Í gær fór ég svo af stað uppúr sjö og svo í líkamsrækt – vóhó klukkan 11. Ógeðsleg pæja
- 1. skipti á ógeðstæki – eftir 20 sek var ég nær dauða en lífi og hékk á í örvæntingu í held ég 3 mín frekar en bara tvær.
- 2. skipti sem ég fór á það var ég í 5 mín á auðveldari stillingu
- 3. skiptið fór ég á hill stillingu í 6 mín – upp og niður hill
- 4. skiptið fór ég í 9 mín á hill stillingu sem var stillt á 20 mín þannig að ég fór bara upp í móti og hafðist bara fínt við – hefði alveg viljað fara 12 en ég var svoldið uppgefin á mánudag þannig að ég ákvað að fara ekki yfir strikið. Tíhíhí
Og ég fór á vigtina. Þannig að þá er bara göngubrettið eftir. Ásta segir að ég verði að fara á það því þá geti ég stillt á brekku og þá fái ég svipað átak og í golfinu. Það voru rök sem ég keypti. Ekki það ég hefði farið á þetta bretti – ég enda á að gera allt sem hann segir. Það hefur ekki reynst mér illa hingað til.
Í gær fór ég í nálastungur og ég er ekki frá því að það hafi virkað. Svei mér þá alla mína daga – a.m.k. var ég eins og með hulinshjálm fram eftir degi og alveg eins og undin tómatssósuflaska fram til sjö. Þetta er yndislegt líf – ég vona bara að uppsveiflan endist sem lengst. Það er svo frábært að hafa svona stuðning líka frá einhverjum sem vit hefur á þessu og lætur mig ekki komast upp með alla þá vitleysu sem í mér býr….
En jæja best að fara að læra – lækka í Bjögga og horfa á Ingólfsfjall og skugga þess í sólarljósinu sem lýsir hér upp í norður átt. Það er svo yndislegt útsýni hér úr sunnulækjarskóla að það er magical.
Hafið það gott gullmolarnir mínir – hverjir svo sem detta nú hér inn 😀
Þörf - Vani - Líðan 