sól í hjarta – sól í sinni

Það er náttúrulega ekki hægt annað en vera í svoldið góðum gír – það er svo gott veður. Ég fór snemma heim, enda búin að búa vel í haginn í skólanum og get því verið róleg um helgina. Ég er ekki einu sinni viss um að ég þurfi að undirbúa mig neitt frekar með því að vinna um helgina. Stofurnar eru fínar og flottar og allt tilbúið fyrir mánudaginn þannig að vonandi get ég bara fært inn hjá krökkunum og skrifað smá um hvert barn fyrir foreldradaginn.

Ég er búin að taka helling til hér í dag og það mátti alveg gerast. Fór meira segja út á snúrur með þvott og hver veit nema ég taki hann inn líka. Ja það væri það.

Bjarti finnst nú ekki amalegt að geta spókað sig um – nema hvað honum líkar ekki þessar hömlur sem settar eru á ferðafrelsi hans. Geltir mikið og rífst – í lítilli þökk móður sinnar og velunnara. Annars fór ég gullið í Pavrósprautu þar sem veikindin eru formlega um garð gengin. Hann hafði þyngst mikið og orðinn 7 kg en var 5,5 og átti þá eftir að léttast nokkuð vegna veikinda.

Við Ragnheiður höldum að krílið sé svolítið líkt skapi farið og Aðalsteinn, algjör gullmoli en þrjóskur og alveg er víst að gullið er afar seint til þess að vakna. Það fer aldrei á milli mála þegar Bjartur er að vakna – það tekur hann margar mínútur að ná fullu meðvitundarstigi og mikið er geispað á þeim tíma. Æææææææææææ litla grjónið. Takk Helga mín fyrir að eiga hann fyrir okkur. Við náttúrulega verðum að fara og hitta pabbann og systurina. Það verður nú gaman.