Month: febrúar 2004

Ég var að ljúka við Þráinn

Mér líður eins og rithöfundi eftir að hafa lesið Þráinn. Hann er mér einhvern veginn alltaf innblástur, alveg frá því ég las og heyrði hann fyrst. Fyrri hluti bókarinnar – Einhvers konar Ég, er alveg frábær. Og kaflinn um Arnarfell og líðan hans þar er hrein og tær snilld. Þó hans ár í fullkomleikanum hafi ekki verið fleiri en tvö þá minna þau mig um margt á sæluríkið sem ég átti í einverunni á Þingvöllum. Mér þótti alltaf gott að vera ein og fá svo einn og einn útvaldan til þess að vera með við og við. Þar var það helst Björk. Ási og Dísa voru mér svo selskapur á vetrum og betri en engin í því að uppfræða mig um lífsins leyndardóma, stóra sem smáa. En best var bara að vera hjá mömmu og pabba en þó ég hafi verið ægileg pabba stelpa og stundum fundist mamma hreint ekki skilja mig eru stundirnar þegar við vorum tvær aleinar í bænum einhvern veginn ógleymanlegar. Þær fylla upp í minnisbankann og þó geta þær ekki verið svo mjög margar, bæði voru nú krakkarnir heima líka, en nú þegar ég hugsa um það þá var ég náttúrulega lengstum ein því svo fóru krakkarnir í bæinn í skóla og voru á Rauðalæknum og ferðir á Þingvöll voru svo sem ekki daglegt brauð í þá daga.

Þannig að ég skynja þessa dásamlegu einveru og kyrrð sem Þráinn talar um. Mér fannst hins vegar Arnarfell alltaf ákaflega skuggalegur staður og er búin að ímynda mér að heim að bænum sé gasalegur vegur sem liggur utan í skriðum fellsins en einu sinni man ég eftir að hafa séð túnin á bænum þegar ég fór þarna um á bát, sem ekki var heldur algengt því ef ég man rétt var djúpt þarna við fellið og maður kominn langt að heiman. Mig minnir að ég hafi verið með Bangsa á Heiðarbæ þegar ég fór þessa ferð.

Jæja – búin í bili – skyldi verða ár í næsta blogg?

Inga

Kaflaskil

Nú er málfræðikaflanum lokið og annar hefst.

Frændi minn einn – Guðni Eiríkur heldur úti löngum í bloggheimum og svo er vísast um fleiri furðufugla og hví ætti ég ekki að geta það eins og hann. Ég byrjaði að blogga í íslensku í kennó hér fyrir dálitlu – skil ekki alveg hvernig tíminn flýgur – en hann flýgur samt og ég held þetta geti hentað mér svoldið vel.

Ég verð með tvískipt blogg – þetta um Formúluna og svo ingveldur þar sem ég skrifa kannski bara eitthvað – eða ekki neitt.

Hver ástæðan er fyrir því að ég ætla að blogga eða afhverju fólk bloggar yfirleitt – veit ég svo sem ekki hver er – en þetta er samt spurning um einhverja útrás og mín útrás hefur ætíð verið að skrifa – eða amk hefur mig langað til þess að skrifa meira en ég geri – og þá ekki rígbundin í klafa þess að móðga engan og særa. Bloggið er manns eigið og þar má maður segja allt sem manni finnst – svo lengi sem það er náttúrulega ekki ærumeiðandi.

En nóg um það.

Lets roll………